Η Λήμνος είναι ένα πανέμορφο νησί που παρουσιάζει αρχαιολογικό και φυσιολατρικό ενδιαφέρον. Η φυσιογνωμία του νησιού έχει καθοριστεί από τα δυο ηφαίστεια, η δράση των οποίων κατά την αρχαιότητα, στιγμάτισε τη μοίρα του νησιού.
Καθ’ όλους τους ιστορικούς χρόνους, η Λήμνος πρωταγωνιστούσε στην ιστορία του Ελλαδικού χώρου. Στο νησί δημιουργήθηκε ένας αξιόλογος πολιτισμός, όπως φαίνεται και από τα ερείπια των αρχαίων πόλεων και τα σημαντικά ευρήματα των ανασκαφών.
Αν και ηφαιστειογενές νησί, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις φυσικές ομορφιές των υπόλοιπων νησιών του βόρειου Αιγαίου. Στις πεδινές εκτάσεις του καλλιεργούνται αμπέλια από τα οποία παράγεται το φημισμένο κρασί του νησιού. Ενώ οι ορεινοί όγκοι με τα μαύρα επιβλητικά βράχια, οι απότομοι λόφοι και οι δαντελωτές ακρογιαλιές του με τη κατάλευκη αμμουδιά δημιουργούν τοπία απείρου κάλλους.
Η Λήμνος έχει έκταση 477 τ. χλμ. και περίπου 16.000 μόνιμους κατοίκους. Το νησί ανήκει διοικητικά στο νομό Λέσβου και βρίσκεται βορειοδυτικά της Μυτιλήνης. Έχει τακτική ακτοπλοϊκή σύνδεση με το λιμάνι του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης, της Μυτιλήνης και της Χίου.
Επίσης, διαθέτει και αεροδρόμιο από και προς το οποίο πραγματοποιούνται καθημερινά πτήσεις που συνδέουν το νησί με όλες τις μεγαλουπόλεις και πολλά νησιά.
Τα τελευταία χρόνια η Λήμνος έχει εξελιχθεί σ’ ένα δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Χάρη στην πολυσήμαντη ιστορία της, τους σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους, τα ιστορικά μνημεία και τα μοναστήρια που διαθέτει προσελκύει πλήθος επισκεπτών. Και φυσικά οι περισσότεροι από τους παραθεριστές του νησιού, το επισκέπτονται για να γνωρίσουν τις ονειρεμένες παραλίες του και να περάσουν αξέχαστες διακοπές σ’ ένα τόπο πανέμορφο και γοητευτικό.
Η αρχιτεκτονική των οικισμών, ο τρόπος ζωής των κατοίκων, οι επιλογές δραστηριοτήτων και διασκέδασης που προσφέρει, συνδυάζουν μ’ ένα μοναδικό τρόπο το παραδοσιακό στοιχείο με τις σύγχρονες πολυτέλειες, μαγεύοντας κάθε ταξιδιώτη και μετατρέποντάς τον σε μόνιμο θαυμαστή της Λήμνου…
Η ιστορία της Λήμνου
Η ιστορία της Λήμνου κατά την αρχαιότητα στιγματίστηκε από τη δράση των δύο ηφαιστείων της. Για πολύ καιρό το νησί σκεπάζονταν από στάχτη και σύννεφα πυκνού καπνού. Όταν σταμάτησε η δράση τους, ξεπρόβαλε το νησί. Μοναδικά όμορφο, άρχισε να γράφει τη δική του ιστορία στο χώρο του Αιγαίου.
Σύμφωνα με την μυθολογία η Λήμνος είναι το νησί στο οποίο ο Δίας έριξε τον Ήφαιστο, όταν τον εξόρισαν από τον Όλυμπο. Οι Σίντιες, οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού, περιέθαλψαν το θεό της φωτιάς και αυτός για να τους ανταμείψει τους έμαθε τη τέχνη του σιδηρουργού.
Ο πρώτος βασιλιάς της Λήμνου, σύμφωνα πάντα με την μυθολογία ήταν ο Θόας, ο οποίος είχε παντρευτεί τη Μυρίνα, την κόρη του βασιλιά της Ιωλκού. Επί της βασιλείας του, οι γυναίκες με αρχηγό την κόρη του, την Υψιπύλη, ξεσηκώθηκαν κατά των αντρών που τις παραμελούσαν. Έτσι, αφού τους μέθυσαν τους σκότωσαν όλους εκτός από τον Θόαντα. Αργότερα οι γυναίκες της Λήμνου που συνδέθηκαν και με το μύθο των αμαζόνων, ενώθηκαν με τους Αργοναύτες οι οποίοι κατά την επιστροφή τους από την Κολχίδα σταμάτησαν στο νησί. Μάλιστα η Υψιπύλη παντρεύτηκε τον Ιάσονα. Από την ένωση των γυναικών της Λήμνου με τους Αργοναύτες γεννήθηκαν οι Μινύες.
Οι ανασκαφές στην Λήμνο έφεραν στο φως τα ερείπια της αρχαίας πόλης Πολιόχνης, η οποία άκμασε κατά την 4η π.Χ. χιλιετία.
Γύρω στο 1000 π.Χ. το νησί κατοικήθηκε από Πελασγούς. Την περίοδο αυτή ιδρύθηκαν στο νησί και οι δύο άλλες μεγάλες αρχαίες πόλεις που γνώρισαν οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη κατά την αρχαιότητα. Πρόκειται για την Ηφαιστία και την Μυρίνα, που τα λείψανά τους σώζονται ως τις μέρες μας.
Κατά τους ιστορικούς χρόνους το νησί κυριεύτηκε από Πέρσες.
Το 512 π.Χ. έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας.
Το 168 π.Χ. η Λήμνος περνά στην κυριαρχία των Ρωμαίων.
Στα χρόνια του Βυζαντίου το ασφαλές λιμάνι του νησιού υπήρξε ασφαλές καταφύγιο του στόλου της αυτοκρατορίας.
Το 1204, οι Ενετοί που κυριαρχούσαν στο Αιγαίο, κατακτούν και τη Λήμνο.
Στις αρχές του 15ου αιώνα οι Τούρκοι πολιορκούν τη Λήμνο. Σε μια από τις επιθέσεις τους για την κατάληψη του νησιού, οι Λήμνιοι παρακινημένοι από την ηρωίδα Μαρούλα, πολεμούν θαρραλέα και καταφέρνουν να απωθήσουν – για λίγο - τους Τούρκους. Τελικά, οι Τούρκοι κυριάρχησαν στο νησί.
Η Λήμνος ενσωματώθηκε με την Ελλάδα το 1912.
ΗΦΑΙΣΤΙΑ
Η Ηφαιστία ήταν η μεγαλύτερη πόλη της Λήμνου κατά την αρχαιότητα. Το όνομά της το πήρε από τον Ήφαιστο, το θεό της φωτιάς. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση στην περιοχή αυτή είχε το εργαστήριό του ο Ήφαιστος, κι εκεί δίδαξε στους Λημνίους την τέχνη της σιδηρουργίας.
Η Ηφαιστία ήταν κτισμένη στη βόρεια πλευρά του κόλπου Πουρνιά και σε απόσταση 35 χλμ. από τη Μυρίνα. Από τα ευρήματα των ανασκαφών φαίνεται ότι η περιοχή κατοικούνταν συνεχώς από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού μέχρι και τους Βυζαντινούς χρόνους.
Στον αρχαιολογικό χώρο θα δείτε τα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης, της νεκρόπολης που χρονολογείται από τα μέσα του 8ου έως του 5ου π.Χ. και ενός σημαντικού ιερού, το οποίο πιθανολογείται ότι ήταν αφιερωμένο στη Μεγάλη Θεά. Η ίδρυσή του τοποθετείται στις αρχές του 8ου π.Χ. αιώνα ενώ φαίνεται ότι καταστράφηκε βίαια γύρω στα τέλη του 6ου π.Χ. αιώνα.
Κατά την ξενάγησή σας στον αρχαιολογικό χώρο θα δείτε και τα λείψανα διαφόρων οικοδομημάτων της αρχαίας πόλης καθώς τα ερείπια του θεάτρου που χρονολογείται στις αρχές της ελληνιστικής περιόδου.
ΠΟΛΙΟΧΝΗ
Στη θέση Καμίνια συναντάμε τα λείψανα της Πολιόχνης. Πρόκειται για έναν από τους αρχαιότερους και σημαντικότερους προϊστορικούς οικισμούς στο χώρο του Αιγαίου. Οι ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο έφεραν στο φως τέσσερις διαδοχικούς οικισμούς διαφορετικών ιστορικών περιόδων, κτισμένους τον ένα πάνω στα θεμέλια του άλλου. Τα αρχιτεκτονικά μέλη της αρχαιότερης πόλης τοποθετούνται στην 3η π.Χ. χιλιετία και ο πολιτισμός αυτός, σύμφωνα με τους ιστορικούς άκμασε την ίδια εποχή με την Τροία.
Η πόλη εγκαταλείφθηκε για ένα χρονικό διάστημα και κατοικήθηκε ξανά κατά τη 2η χιλιετία π.Χ.
Η Πολιόχνη καταστράφηκε γύρω στο 1600 π.Χ. πιθανόν από σεισμό.
ΚΑΒΕΙΡΙΟ ΙΕΡΟ
Το ιερό των Καβείρων βρίσκεται έξω από τα τείχη της αρχαίας Ηφαιστίας και είναι κτισμένο κοντά στο ακρωτήριο της Χλόης. Πρόκειται για ένα συγκρότημα κτιρίων στα οποία πραγματοποιούνταν τα Καβείρια μυστήρια. Αυτό είναι το αρχαιότερο ιερό των Καβείρων, προγενέστερο και σημαντικότερο ακόμη και από εκείνο της Σαμοθράκης.
Κάβειροι λέγονταν τα παιδιά που είχε αποκτήσει ο Ήφαιστος με την Καβειρό και θεωρούνταν προστάτες των σιδηρουργών.
Στο χώρο του ιερού των Καβείρων σώζονται λείψανα από το αρχαίο τελεστήριο, μια στοά, ένα ανάκτορο και ένα μεγάλο τελεστήριο των Ελληνιστικών χρόνων.
Στη θάλασσα κάτ από το Καβείριο, βρίσκεται βρίσκεται η περίφημη Σπηλιά του Φιλοκτήτη, όπου σύμφωνα με τη μυθολογία είχε μεταφερθεί από τους συντρόφους του ο Ομηρικός ήρωας, έπειτα από δάγκωμα φιδιού, ελπίζοντας πως η ΄΄Λήμνια γη΄΄ θα τον γιατρέψει.
Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΗΣ
O αρχαίος ναός της Άρτεμης κτίστηκε τον 7ο π.Χ αιώνα. Βρίσκεται σε απόσταση 2 χλμ. από τη Μύρινα και είναι γνωστός ως "εκτός πόλεως ιερό".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου