Το καταπράσινο νησί της Σκιαθου

Όταν η φύση έχει τα κέφια της, τότε μπορεί να δημιουργήσει αριστουργήματα. Κάπως έτσι φαίνεται έγινε και στην περίπτωση της Σκιάθου. Οι γεωλογικές ανακατατάξεις στην Χερσόνησο της Μαγνησίας είχαν ως αποτέλεσμα να προκληθούν ρήγματα και να βυθιστούν τμήματα εδάφους, τα οποία στη συνέχεια αποτέλεσαν το σύμπλεγμα των νησιών των Β. Σποράδων. Ανάμεσα λοιπόν στη Σκόπελο, την Αλόννησο και τη Σκύρο βρίσκεται και η Σκιάθος.Το καταπράσινο αυτό νησί είναι ένα δείγμα φυσικού κάλλους, με τα δέντρα να το κατακλύζουν, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην εδραίωση της ομορφιάς του. Για το όνομά του λέγονται πολλά.Η πιο αξιόπιστη όμως «ετυμηγορία» φαίνεται αυτή που σχετίζεται με τη σκιά που δημιουργούσαν τα δάση που εξακολουθούν να υπάρχουν στο νησί.Με κλίμα άκρως υγιεινό αποτελεί τον πόλο έλξης χιλιάδων επισκεπτών που το διαλέγουν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές και όχι μόνο.Δεν είναι λίγοι εκείνοι που το επισκέπτονται και τους λιγότερο φασαριόζικούς μήνες.

Όποια περίοδο όμως κι αν διαλέξει κανείς, το σίγουρο είναι πως θα μείνει κατενθουσιασμένος. Οι δαντελωτές ακρογιαλιές του, ο πλούτος της βλάστησής του, η φιλοξενία των κατοίκων του και η ανεπτυγμένη τουριστική του υποδομή, το έχουν κάνει ξακουστό σε όλο τον κόσμο. Η πρόσβαση στο νησί έχει γίνει πλέον πολύ εύκολη καθώς όλα τα μέσα συγκοινωνίας έχουν στο πρόγραμμά τους είτε πτήσεις είτε θαλασσινά ταξίδια με φεριμπότ και ταχύπλοα σκάφη. Και στις δύο περιπτώσεις ο χρόνος έχει μειωθεί κατά πολύ και κυμαίνεται στα 40 λεπτά με το αεροπλάνο από την Αθήνα και στις 3.30 ώρες με το πλοίο από τον Άγιο Κωνσταντίνο.Οι λόγοι που η Σκιάθος έχει γίνει τόσο δημοφιλής, είναι πολλοί. Κι ανάμεσά τους είναι η Χώρα, η πρωτεύουσα του νησιού. Η ειδυλλιακή της εικόνα είναι το πρώτο πράγμα που βλέπετε όταν αντικρίζετε το νησί και το τελευταίο όταν το αποχωρίζεστε. Είναι ανεπτυγμένη με τρόπο αμφιθεατρικό και στολίζει τον καταπράσινο λόφο με τα ά

σπρα σπιτάκια της και τις κόκκινες σκεπές τους. Τα στενά σοκάκια με τις ασβεστωμένες πλάκες τους οδηγούν σε εικόνες μαγευτικές και σε γωνίες όπου οι φιγούρες των νησιωτών με το ηλιοκαμένο πρόσωπο είναι οι κύριοι πρωταγωνιστές.Στο ανεξάντλητο από ομορφιά αυτό

νησί έχετε τη δυνατότητα να κάνετε ένα ταξίδι στο παρελθόν, επισκεπτόμενοι την αρχαία πόλη με το τείχος του 4ου πχ αιώνα αλλά και το πανέμορφο Μπούρτζι. Τα ερείπια του φρουρίου θα σας μεταφέρουν σε εποχές περασμένες. Εκεί θα συναντήσετε και το μνημείο του «αγίου» όπως τον χαρακτηρίζουν της ελληνικής λογοτεχνίας Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ενώ αν θέλετε να δείτε τον τόπο όπου ζούσε και εργαζόταν δεν έχετε παρά να πάτε στο σπίτι του που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης.

Λιτή και απέραντη είναι η θέα που προσφέρει το Κάστρο σε όλους τους επισκέπτες του. Τα σημερινά απομεινάρια του, κάποτε έστεκαν επιβλητικά και αποτελούσαν το καταφύγιο για τους κατοίκους του νησιού την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Οχυρό όμως που διαφύλαγε την θρησκευτική διαμόρφωση των ελλήνων υπήρξαν τα μοναστήρια και οι εκκλησίες. Τα σημαντικότερα από αυτά που σώζονται σε αρκετά καλή κατάσταση θα μπορέσετε να τα δείτε από κοντά και να θαυμάσετε τον καταπληκτικό τρόπο κατασκευής των τέμπλων τους.

Μερικά από αυτά είναι το Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, το Μοναστήρι της Παναγίας της Κουνίστρας καθώς και εκείνο της Παναγίας της Κεχριάς.

Ρόδος το νησί των Ιπποτών...

Περιήγηση με μια ματιά στα αξιοθέατα της Ρόδου

Παλιά Πόλη

Η καρδιά της Ρόδου χτυπάει στη μοναδική μεσαιωνική πόλη. Μέσα στα τείχη της θα ζήσετε τις πιο όμορφες μέρες και νύχτες σας στο νησί. Χιλιάδες επισκέπτες περνούν καθημερινά τις πύλες της για ατέλειωτες βόλτες στα σοκάκια, χάζι στο πολύχρωμο «παζάρι» της Σωκράτους, επίσκεψη στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου και στα μουσεία, ψαροφαγία επιπέδου σε εστιατόρια με ιστορία και μπαρότσαρκες μέχρι τελικής πτώσεως στη Μιλτιάδου. Το βράδυ όλα σχεδόν τα σοκάκια γεμίζουν με τραπεζάκια και σκαμπό όπου βλέπεις όλες τις φυλές της γης να διασκεδάζουν στα μπαράκια με κάθε είδους μουσική ελληνική, latin, jazz, house και να γίνονται όλοι μια παρέα. Κι όσοι θέλουν να απολαύσουν την ομορφότερη ανατολή γραμμή για την παραλία του Ενυδρείου.

Φαληράκι

Το Φαληράκι προσφέρει μεγάλη ποικιλία επιλογών διασκέδασης που ικανοποιούν όλες τις προτιμήσεις. Η εντυπωσιακή νυχτερινή του ζωή είναι διάσημη σε όλο το νησί αφού καλύπτει όλες τις μουσικές απαιτήσεις και προτιμήσεις των επισκεπτών.

Το Φαληράκι μοιάζει με τεράστιο λούνα παρκ, όπου ένα αεικίνητο πλήθος διασκεδάζει μέρα και νύχτα. Το πρωί στη φημισμένη αμμουδιά με τις ριγέ ομπρέλες, το βράδυ στα φασαριόζικα στενά με τα πολύχρωμα φώτα νέον.

Δύο όψεις εμφανίζει το Φαληράκι: από τη μια τα μεγάλα πολυτελή ξενοδοχεία με τις πριβέ πλαζ, από την άλλη το πολύβουο κέντρο του με τα κοσμηματοπωλεία, τα εστιατόρια (ιταλικά, ινδικά, κινέζικα, μεξικάνικα), τις καφετέριες και τα χορευτικά κλαμπ.

Κάθετη στη λεωφόρο, η οδός Ερμού, που καταλήγει στην παραλία, συγκεντρώνει τα περισσότερα μπαρ, καταστήματα νεανικών ρούχων, κοσμηματοπωλεία, φαστ φουντ, καθώς και εμπορικά κέντρα που στεγάζουν από ψιλικατζίδικα μέχρι club. Στο τέλος της Ερμού υπάρχει και το τρενάκι που κάνει το γύρο του οικισμού.

Νεροπαιχνίδια μέχρι τελικής πτώσεως στο εντυπωσιακό water park, κόντρες στην πίστα καρτ, sky surfer, bungee jumping, λούνα παρκ, μίνι football, clubs όλων των ειδών – μέχρι και live strip show, είναι λίγα από όσα μπορείτε να απολαύσετε στο Φαληράκι και αν έχετε ακόμα δυνάμεις ένα βραδινό μπάνιο στην υπέροχη παραλία είναι ότι καλύτερο για να κλείσετε τη βραδιά σας.

Νέα Πόλη

Στη νέα πόλη θα κάνετε βόλτες στο Μαντράκι με τις καφετέριες και τα επιβλητικά κτίρια της Ιταλοκρατίας, χάζι στις βιτρίνες της Νέας Αγοράς και δεν πρέπει να χάσετε μια επίσκεψη στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης στις Εκατό Χουρμαδιές. Για όσους θέλουν να προκαλέσουν την τύχη τους τζόγος με στυλ στο καζίνο που στεγάζεται στο παλιό Ξενοδοχείο των Ρόδων. Απαραίτητη μια επίσκεψη στο Μόντε Σμιθ, όπου η ακρόπολη της Ρόδου και ένας περίπατος στο καταπράσινο πάρκο του Ροδινιού.

Το παλάτι των μεγάλων Μαγίστρων

Στο ψηλότερο σημείο του Κάστρου των Ιπποτών βρίσκεται το εντυπωσιακό Παλάτι των Μεγάλων Μαγίστρων, ο επιβλητικός όγκος του οποίου, καθώς δεσπόζει πάνω στην Παλιά Πόλη της Ρόδου μαγνητίζει τα βλέμματα απ΄ όποιο σημείο κι αν το κοιτάξεις.

Το Παλάτι των Μεγάλων Μαγίστρω

ν ή Καστέλο βρίσκεται στη ΒΔ πλευρά του κάστρου, στο τέλος της Οδού των Ιπποτών, που αποτελεί τον πιο σημαντικό δρόμο της Παλιάς Πόλης αλλά και τον πλέον καλοδιατηρημένο λιθόστρωτο μεσαιωνικό δρόμο στην Ευρώπη, με μήκος 200 μέτρα και πλάτος έξι, ο οποίος έχει χαραχτεί πάνω στην αρχαία οδό που οδηγούσε στην Ακρόπολη του Κάστρου.

Το Καστέλο θεμελιώθηκε στα τέλη του 7ου αιώνα μ.Χ. από τους Βυζαντινούς και αποτελούσε την Ακρόπολη του Φρουρίου. Ο θρύλος θέλει να έχει χτιστεί πάνω στα θεμέλια του ναού του θεού Ήλιου

Οι Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη ή Ιωαννίτες Ιππότες μετά την κατάληψη της Ρόδου το 1309 το ανακατασκεύασαν προ

κειμένου να γίνει η επίσημη κατοικία του εκάστοτε Μεγάλου Μάγιστρου του τάγματος τους. Εκτός όμως από ανάκτορο αποτελούσε και διοικητικό κέντρο του ιπποτικού κράτους αλλά και φρούριο, καθώς η ισχυρή του οχύρωση πρόσφερε πολλές φορές την προστασία του στον ντόπιο πληθυσμό κατά τη διάρκεια των αλλεπάλληλων εισβολών από τους πολυάριθμους εχθρούς, που επιβουλεύονταν τη Ρόδο. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι στην πολιορκία των Τούρκων το 1522, όταν πλέον αλώθηκε η Ρόδος, παρέμεινε σχεδόν ανέπαφο χάρη στην εξαιρετική του κατασκευή.

Το Παλάτι των Μεγάλων Μαγίστρων είναι ένα ορθογώνιο επιβλητικό κτίριο βγαλμένο θαρρείς από τις ζωγραφιές των παιδικών παρα

μυθιών. Οι διαστάσεις του είναι 80Χ75 μ. και είναι χτισμένο γύρω από μια μεγάλη εσωτερική αυλή με διαστάσεις 50Χ40 μ. Στο ισόγειο υπήρχαν οι βοηθητικοί χώροι, οι κουζίνες, οι αποθήκες και οι στάβλοι ενώ στον πάνω όροφο υπήρχαν οι επίσημες αίθουσες, η μεγάλη αίθουσα του Συμβουλίου, η τραπεζαρία και τα ιδιαίτερα διαμερίσματα του Μεγάλου Μαγίστρου, γνωστά με την ονομασία «Μαργαρίτες». Η είσοδος του Παλατιού είναι εντυπωσιακή και την κοσμούν δύο επιβ

λητικοί ημικυκλικοί πύργοι με επάλξεις καθώς και ο θυρεός του Μεγάλου Μαγίστρου.

Το Παλάτι των Μεγάλων Μαγίστρων άντεξε σχεδόν σ’ όλες τι επιθέσεις των εχθρών αλλά έπεσε σε μαρασμό κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας (1522-1912), όταν οι κατακτητές το μετέτρεψαν σε φυλακή κι αργότερα το άφησαν να ρημάξει.

Η ιστορία όμως του επεφύλασσε ακόμη χειρότερη μοίρα. Το έτος 1865 καταστράφηκε σχεδόν συθέμελα όταν ανατινάχτηκε μια πυριτιδαποθήκη, που βρισκόταν στα υπόγεια του διπλανού ναού του Αγίου Ιωάννη. Όρθιοι έμειναν μόνο οι πύργοι της εισόδου.

Το Παλάτι γνώρισε νέες δόξες όταν κατά τη διάρκεια της Ιταλοκρατίας στα Δωδεκάνησα (1912-1948) ο Ιταλός διοικητής Ντε Βέτσι (De Vecci) αποφάσισε να το ανακατασκευάσει με βάσει τα αρχικά σχέδια που κατάφεραν να ανακαλύψουν και να το μετατρέψουν σε επίσημη κατοικία του εκάστοτε Ιταλού Διοικητή αλλά και θερινό ανάκτορο για τον Ιταλό βασιλιά Βιτόριο Εμανουέλε τον Γ΄ και αργότερα τον Μπενίτο Μουσολίνι.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα μωσαϊκά πατώματά του που είναι στρωμένα με ψηφιδωτά, αρχαίας, ρωμαϊκής και βυζαντινής τεχνοτροπίας, τα οποία έφεραν οι Ιταλοί από την Κω καθώς και η συλλογή επίπλων δυτικής τεχνοτροπίας του 16ου και 17ου αιώνα. Την εσωτερική αυλή κοσμούν πολλά αγάλματα της ελληνιστικής και ρωμαϊκής περιόδου ενώ ξεχωρίζουν οι αίθουσες αναμονής, υποδοχής, μουσικής, χορού και η αίθουσα του ψηφιδωτού της Μέδουσας.

Στις αίθουσες του ισογείου παρουσιάζονται σήμερα μόνιμες εκθέσεις. Η μία βρίσκεται σε αίθουσα της βορινής πλευράς του παλατιού και η δεύτερη σε αίθουσα της νοτιοδυτικής πλευράς και τα θέματά τους είναι παρμένα από την πόλη της Ρόδου από την ίδρυσή της έως και το 1522.

Στη θέση που βρίσκεται το παλάτι, σύμφωνα με τις ενδείξεις που υπάρχουν ήταν κτισμένο το αρχαίο ιερό του Ήλιου. Επίσης

στο ίδιο σημείο βρισκόταν και η «Κάτω Ακρόπολη» της αρχαίας Ρόδου.

Ρόδος - Παλιά πόλη

ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

Ακούγοντας τις λέξεις Μεσαιωνική Πόλη ή Καστροπολιτεία στο μυαλό μας έρχονται αυτομάτως εικόνες ερειπίων ενώ όταν βρεθούμε εκεί, αυτόπτες μάρτυρες, χρειάζεται να κλείσουμε τα μάτια προκειμένου να «μυρίσουμε» το παλιό άρωμα και να μπορέσουμε να δώσουμε «ζωή» στα φαντάσματα που παίζουν κρυφτό στις επάλξεις και στις πολεμίστρες. Όλα αυτά όμως συμβαίνουν αλλού, όχι στη Ρόδο, το Νησί των Ιπποτών…Εδώ υπάρχει μια ολοζώντανη Μεσαιωνική Πόλη, που μέσα από τα τείχη της αναπνέουν, κατοικούν και εργάζονται περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι, χωρίς να υπολογίσουμε τους χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο. Ένα μεσαιωνικό μνημείο, δυτικοευρωπαϊκού υστερογοτθικού ρυθμού –με πολλά στοιχεία της ιταλικής αναγεννησιάκης τεχνοτροπίας να εμφανίζονται στα τέλη του 15ου αιώνα καθώς και στοιχεία ντόπιας αρχιτεκτονικής- από τα ελάχιστα που υπάρχουν πλέον στην Ευρώπη, αναπόσπαστο πλέον μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, που προστατεύεται από την UNESCO.

Περπατώντας στα λιθόστρωτα δρομάκια της οι μόνοι που μπορούν να σε κρατήσουν ίσως στο παρόν είναι οι υπόλοιποι επισκέπτες που την περιδιαβαίνουν δίπλα σου ή μπροστά σου. Λίγο αν ονειροπολήσεις και ξεχαστείς σίγουρα θα σκεφτείς για ποιο λόγο δεν φορούν λαμπερές πανοπλίες και γιατί δεν ακούς τις οπλές των αλόγων, να βροντοχτυπούν.

Η Πόλη της Ρόδου ιδρύθηκε το 408 π.Χ. στην «Πανός άκρα», στη βόρεια μύτη του νησιού και ρυμοτομείται με το καλύτερο πολεοδομικό σύστημα όλων των εποχών, το Ιπποδάμειο. Η Παλιά Πόλη περιβάλλεται από πολύ καλοδιατηρημένα μεσαιωνικά αμυντικά τείχη του 14ου και 15ου αιώνα, μήκους περίπου πέντε χιλιομέτρων και πλάτους περίπου 12 μέτρων, με επάλξεις και πυργίσκους καθώς και τάφρο, πλάτους περίπου 30 μέτρων, με γέφυρες στις Πύλες. Διαθέτει 11 Πύλες από τις οποίες ξεχωρίζουν η Πύλη Ντ’ Αμπουάζ και η Θαλασσινή Πύλη ή Πύλη του Λιμανιού. Οι υπόλοιπες είναι: Πύλη Μουσείου, Πύλη Αρνάλδου, Πύλη Ταρσανά, Πύλη Ελευθερίας, Πύλη Αγίου Αθανασίου, Πύλη Ακάντιας, Πύλη Παναγίας ,Πύλη της Αγίας Αικατερίνης και Πύλη Αγίου Ιωάννη ή Κοσκινού. Η τελευταία ονομάζεται και Κόκκινη Πόρτα, καθώς, όπως λέει η παράδοση στην Πύλη αυτοί σφαγιάστηκαν πολλοί χριστιανοί κατά τη διάρκεια της Άλωσης της πόλης το 1522 από τους Τούρκους.

Η Παλιά Πόλη κτίστηκε από τους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη ή απλά Ιωαννίτες Ιππότες, που έφτασαν στη Ρόδο το 13ο αιώνα, μετά την εκδίωξη τους από τους Αγίους Τόπους, όταν πια η Ιερουσαλήμ έπεσε στα χέρια του Σαλαντίν. Οι Ιωαννίτες αφού κατάφεραν να αποσπάσουν την έγκριση του Πάπα κατέλαβαν τη Ρόδο, ενώ νωρίτερα είχαν κάνει ένα μικρό πέρασμα από την Κύπρο, όπου ο βασιλιάς τους είχε παραχωρήσει τη Λεμεσό. Οι Ιωαννίτες της Ρόδου ήταν οργανωμένοι σε επτά διαφορετικές «Γλώσσες» -Langues ή Tongues-, αυτές της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Προβηγκίας, της Ωβέρνης, της Ιταλίας, Ισπανίας και της Αγγλίας ενώ το έμβλημα τους ήταν ο «σταυρός της Αμάλφης», ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε «σταυρό της Μάλτας», όταν οι Ιωαννίτες κατέφυγαν σ’ αυτό το νησί της Μεσογείου, μετά την κατάκτηση της Ρόδου από τους Οθωμανούς, το 16ο αιώνα..

Το εντυπωσιακό Κάστρο των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη ή Ιπποτών της Ρόδου πλέον βρίσκεται στη ΒΔ πλευρά του κάστρου της Παλιάς Μεσαιωνικής Πόλης, το επονομαζόμενο, κατά τα χρόνια της Ιπποτοκρατίας (1309-1522), Κολλάκιο ή Chateu. Το Κολλάκιο περιελάμβανε τα Καταλύματα των Γλωσσών, δηλαδή τα καταλύματα των διαφορετικών εθνών ή εθνοτήτων, το νοσοκομείο, τις κατοικίες των ιπποτών, την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και το παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. Χωριζόταν από το πολύ μεγαλύτερο νότιο τμήμα, τη Χώρα ή Μπούργκο με ένα εσωτερικό τείχος ενώ τα δύο μέρη ένωνε μία πύλη. Στη Χώρα διέμενε και εργαζόταν ο ντόπιος πληθυσμός, δηλ. οι Έλληνες, οι εβραίοι και οι Λατίνοι.

Η περιπλάνηση σας στα σοκάκια της Παλιάς Πόλης θα σας φέρει μπροστά στην Οδό των Ιπποτών, που είναι χτισμένη πάνω σε δρόμο της αρχαίας πόλης. Πρόκειται για την κεντρική οδό της Παλιάς Πόλης, πλάτους 6 μέτρων, όπου θα συναντήσετε και τα περισσότερα μεσαιωνικά κτίρια. Εδώ βρίσκονται και τα καταλύματα των διαφόρων εθνοτήτων του τάγματος ή «Γλωσσών», με πιο εντυπωσιακό το Γαλλικό Κατάλυμα, την πρόσοψη του οποίου κοσμεί ο θυρεός του Μεγάλου Μάγιστρου.

Το 1522 μετά από αρκετές αποτυχημένες απόπειρες τελικά η Πόλη της Ρόδου πέφτει στα χέρια των Οθωμανών και ξεκινά η περίοδος της Τουρκοκρατίας (1522-1912). Δεν θα χαρακτηρίζαμε αυτή την περίοδο από τις πιο λαμπρές για την πόλη αλλά μάλλον το αντίθετο. Οι μεν οχυρώσεις αλλά και τα περισσότερα μεσαιωνικά κτίσματα συντηρούνται αλλά οι μετατροπές στις χρήσεις είναι σημαντικές. Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου μετατρέπεται σε φυλακή, το Νοσοκομείο των Ιπποτών σε στρατώνα, ενώ την ίδια ώρα κτίζονται πολλά τζαμιά, με εντυπωσιακούς μιναρέδες αλλά και λουτρά. Οι Έλληνες δεν είχαν πλέον το δικαίωμα να κατοικούν εντός των τειχών. Όσοι διατηρούσαν καταστήματα και γενικά όσοι εργάζονταν μέσα σ’ αυτήν έπρεπε να την εγκαταλείψουν το ηλιοβασίλεμα.

Το 1912 ξεκινά μια νέα περίοδος για τη Ρόδο, όταν καταλαμβάνεται από τους Ιταλούς. Η περίοδος της Ιταλοκρατίας (1912-1948) είναι μια περίοδος ανάπτυξης αλλά και μεταμόρφωσης της πόλης. Οι Ιταλοί κατασκευάζονται καλαίσθητα κτίρια, αναδεικνύουν τους αρχαιολογικούς τόπους, διαμορφώνουν τους ελεύθερους χώρους, εντάσσουν νέες χρήσεις σε αναστηλωμένα μεσαιωνικά κτίσματα και κηρύσσουν περιμετρικά του τειχισμένου οικισμού, γύρω από τις οχυρώσεις και την τάφρο, μια μνημειακή ζώνη πρασίνου, συνολικής έκτασης 150 στρεμμάτων ενώ ξανακτίζουν το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, που είχε καταστραφεί σε μια έκρηξη πυριτιδαποθήκης, που βρισκόταν στα υπόγεια γειτονικής εκκλησίας, το 1856. Το έργο της αναστύλωσης, που ξεκίνησε το 1937 και ολοκληρώθηκε το 1940, στηρίχτηκε στα αρχικά σχέδια των Ιπποτών και παρά το γεγονός ότι υπάρχουν αρκετές αλλοιώσεις παρόλα αυτά δεν παύει να είναι ένα συγκλονιστικό μνημείο..

Άλλα σημαντικά αξιοθέατα της Παλιάς Πόλης η οποία εκτός από μεσαιωνικά μνημεία, φιλοξενεί ένα ολόκληρο μωσαϊκό αρχαίων, βυζαντινών, οθωμανικών αλλά ιταλικών μνημείων είναι ο Ναός της Αφροδίτης, το Νοσοκομείο των Ιπποτών, όπου στεγάζεται το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Βυζαντινό Μουσείο, η Οπλοθήκη, το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών, το Τζαμί του Σουλεϊμάν και το Μέγαρο της Καστελλανίας.

Η Παλιά Πόλη δεν προσφέρετε ωστόσο μόνο για ρομαντικούς περιπάτους. Πρόκειται όπως είπαμε για μια ολοζώντανη Πολιτεία, που κατακλύζεται -πάντα με σεβασμό στην παράδοση, καθώς απαγορεύεται οποιαδήποτε ρημοτομική επέμβαση- από κάθε είδους εμπορικά μαγαζιά, εστιατόρια, ταβέρνες ενώ η νυχτερινή της ζωή είναι παροιμιώδης.

Ο Κολοσσός της Ρόδου

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΦΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η πόλη της Ρόδου γεννήθηκε στο ΒΑ του νησιού το έτος 408 π.Χ. από την ένωση των τριών πόλεων του νησιού, την Ιαλυσό, την Κάμιρο και την Λίνδο.

Στην αρχαία Ρόδο – την κάλλιστην των ελληνίδων πόλεων- όπως την αποκαλούν οι ιστορικοί, υπήρχαν Πρυτανεία, Αγορές, Στοές, Νεώρια, Στάδια, Ωδεία, Φιλοσοφικές και Ρητορικές σχολές, πέντε μεγάλα λιμάνια και τουλάχιστον 3.000 αγάλματα.

Το αριστούργημα όμως όλων ήταν ο Κολοσσός. Φιλοτεχνήθηκε γύρω στα 293 από τον Λίνδιο Χάρη, μαθητή του Λυσίππου. Ηταν ένα τεράστιο χάλκινο άγαλμα του πολιούχου θεού Ηλίου, ψηλό 70 πήχες (31μ. περίπου). Οι Ρόδιοι πούλησαν (300 τάλαντα) τις πολιορκητικές μηχανές του Δημητρίου όταν έπαψε την πολιορκία και έφυγε ηττημένος και έκαμαν το άγαλμα που η κατασκευή του κράτησε 12 χρόνια. Για το άγαλμα μιλούν αρχαίοι αλλά και μεσαιωνικοί συγγραφείς. Έμεινε στη θέση του μόνο 66 χρόνια και έπεσε στο σεισμό του 227 δεν το ξαναέστησαν όμως φοβούμενοι κάποιο χρησμό μας λέει ο Στράβωνας. Εννιά αιώνες έμεινε πεσμένος ο κολοσσός ώσπου το 653 μ.Χ τον πήρε ο χαλίφης Αράβων Μωαβίας, και το πούλησε για χαλκό σ’ έναν Εβραίο από την Έδεσσα που χρειάστηκε 900 καμήλες για να τον μεταφέρει.

Το πρόβλημα που απασχολεί τους σημερινούς ερευνητές είναι πού ήταν στημένος ο κολοσσός. Παρεξηγώντας μια φράση του επιγράμματος, που ήταν χαραγμένο στη βάση του κολοσσού, κι έλεγα ότι τον τοποθέτησαν «όχι μόνο πάνω από το πέλαγος αλλά και στη ξηρά» φαντάστηκαν ότι στεκόταν στην είσοδο του λιμανιού με ανοιχτά τα σκέλη πατώντας με το ένα πόδι στο ένα άκρο του λιμανιού και με το άλλο στο απέναντι, ενώ ψηλά με σηκωμένο χέρι κρατούσε φως σαν φάρος για τα καράβια που περνούσαν να μπουν στο λιμάνι. Από τον 16ο αιώνα παρουσιάστηκε μια τέτοια γκραβούρα που έχει επικρατήσει ως σήμερα

Νεώτεροι μελετητές όμως θεωρούν αδύνατο να βρισκόταν κοντά στη θάλασσα και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το μόνο σημείο που θα μπορούσε να στηθεί είναι ο περίβολος ενός ναού, και το πιο πιθανό στο Ιερό του Θεού Ήλιου όπου σήμερα βρίσκεται το παλάτι του μεγάλου Μαγίστρου των Ιπποτών. Εκεί κοντά άλλωστε βρέθηκε ένα ωραίο κεφάλι του Ηλίου, μαρμάρινο, με σπασμένες ακτίνες που σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο της Ρόδου. Επίσης με τον τρόπο που τον περιγράφει ο Στράβωνας φαίνεται καθαρά ότι τον είδε στη στεριά: «βρίσκεται δε τώρα σπασμένος από τα γόνατα κι έπεσε από σεισμό». Αν ήταν στη θάλασσα θα χανόταν εντελώς ή θα φαινόταν μόνο ένα μέρος, πράγμα που θα ανέφερε ο συγγραφέας.

Ο κολοσσός της Ρόδου ήταν ένας ύμνος στη Τέχνη και στην Ελευθερία.

Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας...!!!

Κρήτη...το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας!

Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και το πέμπτο μεγαλύτερο στη μεσόγειο.

Το νησί έχει μήκος 260 χλμ, και καλύπτει μια περιοχή 8.336 km². Όπου τα 1046 χιλιόμετρα είναι παραλίες. Βρέχεται Βόρεια από το Κρητικό Πέλαγος και Νότια από το Λιβυκό Πέλαγος.

Το νησί είναι εξαιρετικά ορεινό και καθορίζεται από μια υψηλή σειρά βουνών που το διασχίζει από τη δύση ως την ανατολή, διαμορφωμένη από τρεις διαφορετικές ομάδες βουνών. Αυτά τα βουνά χαρίζουν στην Κρήτη εύφορα οροπέδια και φαράγγια.

Χωρίζεται στους νομούς Χανίων,

Ρεθύμνου, Ηρακλείου, και Λασιθίου.

Στην Περιφέρεια Κρήτης ανήκουν επίσης και αρκετά μικρά νησιά όπως Γαύδος, Ντία, Κουφονήσι, Γαϊδουρονήσι ή Χρυσή, Διονυσάδες, Σπιναλόγκα και Παξιμάδια, εκ των οποίων τα περισσότερα είναι ακατοίκητα.

Στην Κρήτη άκμασε ο Μινωικός πολιτισμός (περίπου 3000-1400 π.Χ.), ένας από τους πρώτους πολιτισμούς στην Ευρώπη και σύμφωνα με τον μύθο ήταν ο τόπος γέννησης του Δια, Βασιλιάς θεών και ανθρώπων.

Το πανέμορφο αυτό νησί έχει πολλά να προσφέρει, σε όποιο σημείο και αν βρίσκεστε οι διαδρομές που μπορείτε να ακολουθήσετε είναι αμέτρητες και δεν τελειώνουν ποτέ. Η κάθε διαδρομή έχει τον δικό της ιδιαίτερο χαρακτήρα και την δικιά της ιστορία, όπου οι εικόνες και τα χρώματα αλλάζουν συνεχώς στα μάτια σας προσφέροντας σας γαληνή και ξεκούραση.

Οδηγήστε και εξερευνήστε την ενδοχώρα επισκεπτοντας τα εκατοντάδες διάσπαρτα παραδοσιακά κρητικά χωριουδάκια απολαμβάνοντας την γνωστή σε όλο τον κόσμο «κρητική φιλοξενία» που απλόχερα χαρίζουν οι κάτοικοι αυτών των χωρίων.

Κολυμπήστε στις κρυστάλλινες θάλασσες του νησιού, παίξτε με την θάλασσα κάνοντας θαλάσσια σπορ, καταδυθείτε και εξερευνήστε έναν άλλο μαγικό κόσμο ή απολαυστε τον ζεστό ήλιο στις χρυσαφένιες αμμουδιές της. Περπατήστε σε φαράγγια, τρυπώσετε σε σπηλιές, αναρριχηθείτε στις κορφές τον βουνών και νιώστε σαν θεός στην άκρη του κόσμου. Ανακαλύψτε την αγρία ομορφιά που έχει να προσφέρει η Κρήτη.

Περιπλανηθείτε στα σοκάκια των παλιών πόλεων, περπατήστε στα πασίγνωστα πλακόστρωτα, ανακαλύψτε τα βενετσιάνικα και τούρκικα κάστρα πηγαίνοντας σας χιλιάδες χρόνια πίσω. Επισκεφτείτε τους βυζαντινούς ναούς και τους αρχαιολογικούς χώρους, τα μινωικά παλάτια που χτιστήκαν πριν από τριάμισι χιλιάδες χρόνια από τους πρώτους αρχιτέκτονες που γνώρισε ο κόσμος όλος. Επισκεφτείτε τα μουσεία προσφέροντας σας μια επιμορφωτική αναδρομή στο παρελθόν και την φυσική ιστορία του νησιού.

Γνωρίστε τα απομεινάρια των πολιτισμών που άκμασαν χιλιάδες χρόνια πριν, όπου πηγάζει ο πολιτισμός και η ιστορία του νησιού με τον αρχαιότερο πολιτισμό στην Ευρώπη.

Η καταγεγραμμένη ιστορία του νησιού ξεκινά από την νεολιθική περίοδο γύρο στο 7000π.χ.

Ξεναγηθείτε στο μεγαλύτερο ενυδρείο στην νότιο-ανατολική μεσόγειο, γεμίστε τον ελεύθερο σας χρόνο παίζοντας γκολφ, τένις, αθλοπαιδιές, ιππασία….

Νιώστε πάλι παιδιά παίζοντας με το νερό στα water park του νησιού.

Ζήστε από κοντά την ομορφιά που μπορεί να μας χαρίσει η φύση σε όλο το μεγαλείο της.

Γεωγραφία της Κρήτης

Η Κρήτη είναι ελληνικό νησί και γεωγραφικό διαμέρισμα της Ελλάδας που περιλαμβάνει τους νομούς Λασιθίου, Ηρακλείου, Ρεθύμνης και Χανίων στους οποίους περιλαμβάνονται και μερικά μικρά ακόμη νησια όπως η Γάυδος, η Γαυδοπούλα, το Γαιδουρονήσι, το Κουφονήσι, Αγιοι πάντες, Δίας, Σούδα, Σπιναλόγκα κ.α.Η Κρήτη είναι το πρώτο σε μέγεθος ελληνικό νησί, το πέμπτο σε μέγεθος νησί της Μεσογείου και το εντέκατο της Ευρώπης. Είναι το 8ο σε έκταση ελληνικό γεωγραφικό διαμέρισμα και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 601.130 κατοίκους.

Το ανάγλυφο της Κρήτης είναι κατα βάση ορεινό και ολόκληρο το νησι το διατρέχει μια συνεχής οροσειρά που σε κάποια σημεία χαμηλώνει. Οι ψηλότεροι όγκοι της Κρητικής οροσειράς είναι δυτικά τα λευκά όρη με ψηλότερη κορυφή τα 2.452 μέτρα, στη μέση ο Ψηλορείτης ή Ήδη με ψηλότερη κορυφή τα 2.456 μέτρα και ανατολικά η Δίκτυ ή Λασιθιώτικα βουνά με ψηλοτερη κορυφή στα 2.141 μέτρα. Τα βουνά της Κρήτης αποτελούνται κυρίως από ασβεστόλιθους και σχιστόλιθους και χαρακτηρίζονται από τις απότομες πλαγιές τους που χωρίζονται συχνά από βαθιά φαράγγια. Οι πεδιάδες είναι μικρές και η μεγαλύτερη είναι η πεδιάδα της Μεσαράς στο νότιο μέρος.

Η βόρεια ακτή της Κρήτης είναι διαμελισμένη σε πολλους μικρούς και μεγαλύτερους κόλπους και είναι πιο επίπεδη ενώ η νότια ακτή είναι πιο απόκρημνη. Η Κρήτη βρέχεται βόρεια από το Κρητικό πέλαγος. Νότια από το Λυβικό. Ανατολικά από το Καρπάθιο ή Δωδεκανησιακό και δυτικά από το νότιο άκρο του Ιόνιου. Στην βόρεια πλευρά σχηματίζονται οι μεγάλοι κόλποι, Κισσάμου, Χανίων, Σούδας, Αλμυρού και Μιραμπέλλου.

Το υδρογραφικό δίκτυο της Κρήτης είναι φτωχό και κατανεμημένο ανάλογα με σύσταση του εδάφους και τις βροχοπτώσεις. Το μεγαλύτερο υδάτινο ρεύμα είναι ο αναποδάρης και υπάρχει και μια μικρή λίμνη, του Κουρνά στον ανατολικό Αποκόρωνα.

Το κλίμα της Κρήτης είναι γενικά εύκρατο μεσογειακό στις χαμηλές και τις παράκτιες ζώνες και ορεινό στις ψηλότερες περιοχές. Επηρεάζεται από τη θάλασσα ανάλογα με τη μορφή του εδάφους και τη απόσταση από αυτή. Θερμότερο τμήμα είναι το ανατολικό και το νότιο, ενώ ζεστές είναι και οι βόρειες παράκτιες περιοχές, δροσερές όμως την περίοδο των μελτεμιών.

Τήνος, ένα άγνωστο διαμάντι στη μέση του Αιγαίου!!!

Η Τήνος είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο προικισμένα νησιά του Αιγαίου. Με την πολιτιστική και θρησκευτική της κληρονομιά, με την άθικτη φυσική της ομορφιά και την φιλοξενία των κατοίκων προσελκύει κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες. 
Ο επισκέπτης της Τήνου θα θαυμάσει το φυσικό τοπίο, την νησιώτικη αρχιτεκτονική, την τέχνη και τη μαστοριά των κατοίκων της. Η συνεχώς αναπτυσσόμενη τουριστική υποδομή της διευρύνει τη γκάμα των υποψήφιων τουριστών επισκεπτών. 
Ο τουρίστας που θα διαλέξει την Τήνο για τις διακοπές του, διαλέγει τον καλύτερο προορισμό για να απολαύσει τον ήλιο, την θάλασσα όλες τις παρθένες ομορφιές της γνωστής - άγνωστης καλλονής των Κυκλάδων, με τους εκατοντάδες περιστεριώνες, αριστουργήματα λαϊκής ευαισθησίας και μαστοριάς και τα χίλια της εξωκλήσια, Κυκλαδίτικης Αρχιτεκτονικής φωλιασμένα στις ρεματιές της ή σκαρφαλωμένα στους λόφους της.


ΤΕΧΝΗ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η συνεισφορά της Τήνου στην εξέλιξη της ελληνικής αλλά και παγκόσμιας τέχνης είναι πολύ σημαντική. Γενικά πιστεύεται ότι το φυσικό περιβάλλον, η ύπαρξη πρώτης ύλης (μάρμαρο), η έμφυτη καλαισθησία και η οικογενειακή παράδοση των Τηνίων έδωσαν την ώθηση και την ευκαιρία στα παιδιά της να εξελιχθούν σε καλλιτέχνες που θα δημιουργήσουν έργα αθάνατα. Οι σύγχρονοι Τηνιοι καλλιτέχνες συνέβαλλαν τα μέγιστα στην καλλιτεχνική αναγέννηση του τόπου μετά την απελευθέρωση. Από τους ανώνυμους εκείνους καλλιτέχνες που με μεράκι στόλιζαν με κοσμήματα τα χώρια της Τήνου μέχρι τους επώνυμους που ταξίδεψαν με τα έργα τους το όνομα της Ελλάδας στον κόσμο όλοι δούλεψαν με γνώμονα την έμφυτη έμπνευση την παράδοση αλλά και τις ανατρεπτικές τάσεις της τέχνης προάγοντας και εξυψώνοντας το Ελληνικό Πνεύμα. Μερικοί από τους σύγχρονους Τήνιους καλλιτέχνες είναι οι: Νικ. Γύζης, Νικηφ. Λύτρας, οι Αδελφοί Φυτάληδες, Βιτάληδες, Δημ. Φιλλιπόττης, Λαζ. Και Αντ. Σώχος, ο Λ. Σώχος και ο μεγάλος Γιαννούλης Χαλεπάς. Σήμερα την παράδοση συνεχίζουν οι Λ. Λαμέρας, Νικόλαος  Γαϊτης, Μπ. Κρητικός, Χρ. Σανταμούρης, Π. Μεταξάς, Νικ. Ποκαμισάς, Πραξιτέλης, Ιωάννης Κυραρίνης, Ελευθ. Κρητικός, Αποσ. Γρυπάρης (ΦΑΕΘΩΝ)  κ.α. καθώς και ανώνυμοι που εργάζονται σε αναστηλώσεις αρχαίων μνημείων είτε δουλεύοντας στα δικά τους εργαστήρια με ιστορία γενεών. 

Προπαρασκευαστικό & Επαγγελματικό Σχολείο Καλών Τεχνών Πανορμού Τήνου 

Από το 1955 λειτουργεί, στον Πύργο, σχολή καλών τεχνών που αποτελεί φυτώριο κυρίως μαρμαρογλυπτών. Η φοίτηση είναι τριετής και οι δυο αριστούχοι απόφοιτοι εισάγονται χωρίς εξετάσεις στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Κατά την διάρκεια της φοίτησης στην σχολή παρέχεται δωρεάν σίτιση. Η μοναδικότητα της σχολής εξασφαλίζει επαγγελματική αποκατάσταση στους απόφοιτους, αφού μεγάλο ποσοστό τους απορροφάται σε έργα αναστήλωσης αρχαίων μνημείων. Στην σχολή σήμερα φοιτούν περίπου 40 φοιτητές από όλη την Ελλάδα. Το περιβάλλον του Πύργου και γενικά η καλλιτεχνική παράδοση του νησιού δημιουργούν τις καλύτερες συνθήκες φοίτησης. Τα μαθήματα που διδάσκονται είναι: Ελεύθερο σχέδιο, Αρχιτεκτονικό σχέδιο, Ζωγραφική, Γλυπτική, Ιστορία της Τέχνης, και φυσικά Μαρμαρογλυπτική η οποία έχει και το μεγαλύτερο βάρος. Η σχολή υπάγεται στις αρμοδιότητες του Υπουργείου Πολιτισμού και μεγαλύτερος οικονομικός χορηγός της είναι το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελίστριας Τήνου. Γενικά η λειτουργία της σχολής κρίνεται εύρυθμη, αν και υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης κυρίως σε ζητήματα που αφορούν το  ισόκυρο του τίτλου σπουδών με άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, αλλά και την οικονομική στήριξη του κράτους πέρα από την πλούσια χορηγία του Π.Ι.Ι.Ε.Τ.

Κύθνος, ταξίδι στον μύθο!!!

Η Κύθνος, όμορφη και γραφική είναι το πρώτο νησί που συναντάει κανείς στη διαδρομή των δυτικών Κυκλάδων. Βρίσκεται ανάμεσα στην Κέα και στη Σέριφο και απέχει από τον Πειραιά 52 ν.μ. Είναι ορεινό νησί, που χαρακτηρίζεται από το ανάγλυφο του κυκλαδίτικου τοπίου και η έκτασή του φτάνει τα 99 τ. χλμ. 
Παρουσιάζει την γνώριμη γοητευτική εικόνα των νησιών του συμπλέγματος. Μικρά χωριά κτισμένα με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική. Πλακόστρωτα δρομάκια, κατάλευκα σπίτια, πλατείες, εκκλησίες και ανεμόμυλοι συνθέτουν το τέλειο σκηνικό των διακοπών σας. 
Το νησί κατοικείται από τα αρχαία χρόνια και έχει να επιδείξει αξιόλογους αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία. 
Κι επειδή, νησί σημαίνει θάλασσα στην Κύθνο θα χαρείτε το μπάνιο σας στις υπέροχες παραλίες της. Κλειστοί όρμοι, απάνεμα λιμανάκια και κατάξανθες αμμουδιές σας υπόσχονται αξέχαστες ώρες απόλαυσης. 
Η Κύθνος δεν έχει κορεστεί από το τουριστικό ρεύμα και διατηρεί ακόμη αναλλοίωτες τις ομορφιές της. Προσφέρει στους επισκέπτες της ήσυχες διακοπές, χωρίς όμως να τους λείπουν και οι ευκαιρίες διασκέδασης. Όσο αφορά τη διαμονή σας, τα ξενοδοχεία και τα συγκροτήματα ενοικιαζόμενων δωματίων που λειτουργούν στο νησί ικανοποιούν τις ανάγκες και τις απαιτήσεις κάθε ταξιδιώτη. 
Προγραμματίστε τις διακοπές σας στην Κύθνο και ζήστε αξέχαστες μέρες σ’ ένα από τα ωραιότερα και γραφικότερα νησιά των Κυκλάδων.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Κύθνος. Το μικρό νησί των δυτικών Κυκλάδων – σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα – κατοικείται από τη μεσολιθική εποχή. 

Σαν πρώτοι κάτοικοι του νησιού αναφέρονται οι Δρυόπες, βασιλιάς των οποίων ήταν ο Κύθνος, από τον οποίο πήρε το νησί το όνομά του και η αρχαία πόλη το δικό της. Στα αρχαία χρόνια το νησί διακρίνονταν για τον υποδειγματικό τρόπο διακυβέρνησής του. Είναι χαρακτηριστική η φράση «Κυθνίων Πολιτεία» που χρησιμοποίησε ο Αριστοτέλης για να δηλώσει την άριστη διοίκηση του νησιού. 

Η Κύθνος ακολουθώντας τη μοίρα των νησιών των Κυκλάδων γνώρισε πολλούς κατακτητές. Στο ρου της ιστορίας το νησί κυριεύτηκε από μακεδόνες, Ρωμαίους και Βυζαντινούς. 

Το 1207 η Κύθνος περνά στην κυριαρχία των Ενετών και το 1537 το νησί κατακτάται από τους Τούρκους. 

Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, η Κύθνος έλαβε μέρος στον αγώνα και βοήθησε με όσες δυνάμεις διέθετε. Ενώθηκε με την Ελλάδα το 1832.

ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Κατά την παραμονή σας στην Κύθνο, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τα παραδοσιακά προϊόντα του νησιού που ξεχωρίζουν για την εκλεκτή τους γεύση και την εξαιρετική τους ποιότητα. Δοκιμάστε οπωσδήποτε τα τυροκομικά προϊόντα και συνοδέψτε τα με το ντόπιο κρασί. Για να γλυκαθείτε προτιμήστε τα περίφημα αμυγδαλωτά, που έχουν παράδοση στα περισσότερα νησιά των Κυκλάδων. Επίσης, το μέλι της Κύθνου διακρίνεται για την ποιότητά του. 

Τέλος, αγοράστε κεραμικά και διακοσμητικά όστρακα που θα βρείτε στα τουριστικά καταστήματα της Χώρας και όλων των τουριστικών περιοχών, για να θυμίζουν τις όμορφες μέρες που περάσατε στην Κύθνο.

ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΤΕ

Με πλοίο από τον Πειραιά. Το ταξίδι διαρκεί περίπου 3 ώρες. Για περισσότερες πληροφορίες: 210 4226000. 
Επίσης, από το λιμάνι του Λαυρίου το ταξίδι διαρκεί περίπου 2 ώρες. Για περισσότερες πληροφορίες: 22920 25249. 
Η Κύθνος συνδέετε καθημερινά με τη Σέριφο, τη Σίφνο, τη Μήλο και την Κίμωλο. Ενώ δύο φορές την εβδομάδα υπάρχει πλοίο για τη Σαντορίνη, τη Σίκινο και τη Φολέγανδρο. Τέλος, τρεις φορές την εβδομάδα έχει δρομολόγιο για την Κέα.

Σαντορίνη, το δημιούργημα της οργισμένης φύσης!!!

Κοσμοπολίτικες διακοπές στη σκιά του ηφαιστείου… 

Η Σαντορίνη, δημιούργημα της οργισμένης φύσης, χάρη στην ιδιαίτερη ιστορία της, τους θρύλους που την ακολουθούν, τους παραδοσιακούς οικισμούς και την έντονη κοσμική ζωή, έχει κατακτήσει την υφήλιο. 
Είναι το νοτιότερο νησί των Κυκλάδων. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα σύμπλεγμα νησιών που αποτελείται από τη Θήρα, τη Θηρασιά, το Ασπρονήσι, τη Παλιά και τη Νέα Καμένη. Είναι ένα νησί με μακραίωνη και πολύπαθη ιστορία, καθώς έχει στιγματιστεί από τις αλλεπάλληλες ηφαιστειακές εκρήξεις οι οποίες αλλοίωσαν ακόμη και το σχήμα του. 
Η ανθρώπινη δύναμη αποδείχθηκε ισχυρότερη από την άγρια φύση. Έτσι, σήμερα το – σχεδόν – σεληνινιακό τοπίο, με τα μαύρα, γκρίζα και κόκκινα ηφαιστειακά πετρώματα, έχει μετατραπεί σε μια κάτασπρη πολιτεία. Η γλυκιά κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, άλλαξε την όψη του νησιού. Τα γραφικά χωριά, με τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια, τις μικρές πλατείες και τις εκκλησίες τους, εντυπωσιάζουν κάθε ταξιδιώτη. Η θέα προς το ηφαίστειο – που διαθέτουν τα περισσότερα τουριστικά θέρετρα του νησιού - είναι μοναδική. Το θέαμα είναι ανεπανάληπτο ειδικά την ώρα της δύσης του ηλίου. Εξάλλου οι φωτογραφίες με το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης έχουν κάνει το γύρο του κόσμου. Τότε όλοι οι επισκέπτες του νησιού σπεύδουν στην καλντέρα για να δουν και να θαυμάσουν τον ουρανό τον πυροκόκκινο ουρανό. 
Όλο το νησί είναι ένα αξιοθέατο. Οι σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι (Ακρωτήρι, Αρχαία Θήρα) που μπορείτε να επισκεφθείτε, τα μουσεία, τα μοναστήρια, οι εκκλησίες, οι διατηρητέοι οικισμοί, το ηφαίστειο, όλα κομμάτια του παζλ που ενώνουν το χθες με το σήμερα και αποδεικνύουν το πόσο ξεχωριστό νησί είναι η Σαντορίνη. 
Αυτό που χαρακτηρίζει το νησί είναι οι έντονοι ρυθμοί ζωής. Είναι ένα από τα κοσμικότερα νησιά της Ελλάδας και από τα πιο ανεπτυγμένα τουριστικά. Προσφέρει στους παραθεριστές του υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών. 
Στον τομέα της διαμονής θα βρείτε ξενοδοχεία και συγκροτήματα ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων όλων των κατηγοριών που απευθύνονται σε κάθε οικονομική απαίτηση. Όσο αφορά τις γαστρονομικές απολαύσεις, η κουζίνα της Σαντορίνης φημίζεται για τις ξεχωριστές της γεύσεις, τις οποίες θα τις συνοδεύσετε με το ντόπιο κρασί. Και φυσικά, η νυχτερινή ζωή και οι επιλογές διασκέδασης ικανοποιούν όλες τις προτιμήσεις. 
Η Σαντορίνη διαθέτει αεροδρόμιο το οποίο εκτός από την Αθήνα συνδέετε με όλες τις μεγάλες πόλεις, ενώ στο λιμάνι της καθημερινά καταφτάνουν πλοία από το Πειραιά, τη Κρήτη και τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων.

Φηρά: ομορφιά χωρίς τέλος…
 Μια από τις ωραιότερες πόλεις της Ελλάδας είναι τα Φηρά. Η πρωτεύουσα της Σαντορίνης είναι κτισμένη σε μια εντυπωσιακή τοποθεσία στην κορυφή των απότομων βράχων σε υψόμετρο 260 μ. Ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα και έχει οικοδομηθεί με την παραδοσιακή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική. 
Τα Φηρά απέχουν 10 χλμ περίπου από το λιμάνι του νησιού. Η περιήγηση στην πόλη θα σας μείνει αξέχαστη. Γραφικές γειτονιές, κάτασπρα σπίτια, εκκλησίες με γαλάζιους τρούλους, χαρακτηρίζουν τη γοητευτική πρωτεύουσα. Στα πολυσύχναστα σοκάκια της θα συναντήσετε πολλά εμπορικά καταστήματα, καφετέριες και εστιατόρια που θα σας θυμίζουν ότι βρίσκεται στο κοσμικότερο νησί του Αιγαίου. 
Στο υψηλότερο σημείο της πρωτεύουσας είναι κτισμένο το Φηροστεφάνι. Ο τελευταίος και γραφικότερος οικισμός της πόλης, που διαθέτει καταπληκτική θέα. Εδώ θα απολαύσετε ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα της Σαντορίνης. Η περιοχή έχει εξελιχθεί σ’ ένα από τα κοσμικότερα τουριστικά θέρετρα του νησιού. Πολυτελή ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφετέριες και νυχτερινά κέντρα δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ονειρεμένες διακοπές. 
Κατά την περιήγησή σας στο νησί θα γνωρίσετε τους παραδοσιακούς οικισμούς και τις ιδιαίτερες παραλίες της Σαντορίνης. Ένα από τα χωριά που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε είναι το Ημεροβίγλι. Είναι κτισμένο σε μια προνομιακή θέση, στο υψηλότερο σημείο της θηραϊκής καλντέρας, σε υψόμετρο 300 μ. και ανάμεσα στα Φηρά και την Οία. 
Ο γραφικός οικισμός του έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος και προσφέρεται για ρομαντικές βόλτες. Η αυθεντική κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική με την οποία είναι κτισμένα τα σπίτια του χωριού, η ονειρεμένη θέα που διαθέτει δεν αφήνουν ασυγκίνητο κανέναν από τους επισκέπτες της περιοχής. 
Στο Ημεροβίλγι θα δείτε τα ερείπια του ενετικού κάστρου «Σκάρος» που έκτισε ο Μάρκος Σανούδος και χρησιμοποιούνταν ως παρατηρητήριο την εποχή της ενετοκρατίας. Το μονοπάτι που ξεκινάει από το Σκάρο οδηγεί στο εκκλησάκι της Θεοσκέπαστης, το οποίο είναι κτισμένο στην άκρη ενός βράχου και διαθέτει μοναδική θέα προς τα ηφαιστειογενή νησάκια Παλιά και Νέα Καμένη. 

Φτάνοντας κανείς στην Οία, ένα από τα διασημότερα τουριστικά θέρετρα του νησιού εντυπωσιάζεται κανείς από την απίστευτη ομορφιά που ξεδιπλώνεται μπρος στα μάτια του. Είναι ο πρώτος οικισμός της Ελλάδας που χαρακτηρίστηκε διατηρητέος. Βρίσκεται στην βόρεια πλευρά του νησιού και θα ήταν παράλειψη να μην τον επισκεφθείτε. Ειδικά την ώρα του σούρουπου για να θαυμάσετε ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα της Ελλάδας. Εξάλλου το όνομα της Οίας έχει συνδεθεί μ’ αυτό. Κάθε απόγευμα τη στιγμή της δύσης, όπου ο ορίζοντας βάφεται στα χρώματα της φωτιάς, πλήθος κόσμου ΄΄κρέμεται΄΄ στην άκρη της καλντέρας για να απολαύσει το ανεπανάληπτο θέαμα. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της Οίας είναι ο υπόσκαφος οικισμός, δηλαδή τα σπίτια - σπηλιές, που είναι σκαμμένα στο βράχο. Τέτοιους οικισμούς συναντάμε μόνο στη Σαντορίνη, λόγο της ιδιαίτερης σύστασης του εδάφους. 
Ένα από τα χωριά που διατηρούν ανέπαφη τη παραδοσιακή κυκλαδίτικη φυσιογνωμία τους είναι ο Βούρβουλος. Βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού πολύ κοντά στα Φηρά. Αξίζει να επισκεφθείτε τη βυζαντινή εκκλησία του χωριού και τις παραδοσιακές κάναβες. Οι φιλόξενοι κάτοικοι θα χαρούν να σας αφηγηθούν τη διαδικασία παραγωγής του διάσημου κρασιού της Σαντορίνης. Θα απολαύσετε την ησυχία της περιοχής και την υπέροχη θέα προς τη θάλασσα και το κάμπο. 

Στο κέντρο σχεδόν του νησιού βρίσκεται το χωριό Καρτεράδος. Ένα από τα όμορφα και γραφικά χωριά της ενδοχώρας, που εκπλήσσει για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του. Ο παλιός οικισμός είναι υπόσκαφος. Τα σπίτια είναι κτισμένα μέσα σε μια ρεματιά έτσι ώστε οι στέγες τους να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με το δρόμο. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν οι υπόσκαφες εκκλησιές. 
Το χωριό Μεσαριά βρίσκεται στο κέντρο περίπου του νησιού και απέχει 3,5 χλμ. νοτιοανατολικά από τα Φηρά και φημίζεται για τους αμπελώνες του, από τους οποίους παράγεται η μεγαλύτερη ποσότητα κρασιού του νησιού. Σε κοντινή απόσταση συναντάμε και το Βόθωνα, ένα ακόμη χωριό της Σαντορίνης που θα σας εντυπωσιάσει με τη παραδοσιακή του αρχιτεκτονική και κυρίως με τον υπόσκαφο οικισμό του. Αξίζει να επισκεφθείτε τις αξιόλογες εκκλησίες της Αγίας Τριάδας, της Αγίας Άννας και της Παναγίας που χρονολογείται από το 1700.

Από το Καμάρι μπορείτε να επισκεφθείτε τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Θήρας. Για την ιστορία αναφέρουμε ότι στα αρχαία χρόνια το Καμάρι ήταν το επίνειο της Θήρας. 
Η ιστορική πόλη της Αρχαίας Θήρας βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Σαντορίνης, στην περιοχή του Μέσα Βουνού. Ιδρύθηκε τον 9ο π.Χ. αιώνα από Δωριείς αποίκους. Από τον αρχηγό τους, το Θήρα πήρε το νησί το όνομά του με το οποίο είναι γνωστό ως σήμερα. Σύμφωνα με τα ευρήματα των ανασκαφών η πόλη αυτή κατοικούνταν συνεχώς μέχρι και τη πρώιμη Βυζαντινή περίοδο.  

Στις πλαγιές του Προφήτη Ηλία είναι κτισμένο το χωριό Πύργος, που υπήρξε η πρώτη πρωτεύουσα του νησιού. Έχει υπέροχη θέα, κυριολεκτικά όλη τη Σαντορίνη απλώνεται μπροστά στα μάτια του επισκέπτη. 
Αξίζει να επισκεφθείτε το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία που είναι κτισμένο στη κορυφή του ομώνυμου λόφου και το Θεοτοκάκι μια από τις παλαιότερες εκκλησίες της Σαντορίνης που πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα. Επίσης, θα δείτε το Καστέλι, το αλλοτινό μεσαιωνικό οχυρό του νησιού.

Φτάνοντας κανείς στο Εμπορειό, δε μπορεί να μη θαυμάσει την οχυρωματική αρχιτεκτονική του και τα στενά δρομάκια του οικισμού. Από τα αξιοθέατα της περιοχής ξεχωρίζει ο τετράγωνος πύργος που κτίστηκε επί Τουρκοκρατίας για να προστατέψει τους κατοίκους και τη περιουσία του μοναστηριού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, από τις επιδρομές. 
Επίνειο της περιοχής είναι η παραλία Περίσσα, μια από τις κοσμικότερες του νησιού. Χαρακτηριστικό της – όπως και στις περισσότερες του νησιού – είναι η μαύρη αμμουδιά, δημιούργημα των ηφαιστειακών εκρήξεων. Είναι μια άρτια οργανωμένη παραλία, στην οποία υπάρχει και η δυνατότητα για θαλάσσια σπορ. Γύρω από την παραλία λειτουργούν πολλές ξενοδοχειακές μονάδες και συγκροτήματα ενοικιαζόμενων δωματίων. 
Φυσική συνέχεια της Περίσσας αποτελεί η παραλία του Περίβολου. Οι δυο τους είναι διασημότερες και πιο οργανωμένες πλαζ του νησιού. Εκτός των ανέσεων που προσφέρουν στους λουόμενους (ξαπλώστρες, ομπρέλες, κτλ), υπάρχει και η δυνατότητα για να εξασκηθείτε ή να μυηθείτε στα θαλάσσια σπορ.  

Λήμνος, το νησί του Ηφαίστου!!!

Το νησί της Λήμνου

Η Λήμνος είναι ένα πανέμορφο νησί που παρουσιάζει αρχαιολογικό και φυσιολατρικό ενδιαφέρον. Η φυσιογνωμία του νησιού έχει καθοριστεί από τα δυο ηφαίστεια, η δράση των οποίων κατά την αρχαιότητα, στιγμάτισε τη μοίρα του νησιού. 
Καθ’ όλους τους ιστορικούς χρόνους, η Λήμνος πρωταγωνιστούσε στην ιστορία του Ελλαδικού χώρου. Στο νησί δημιουργήθηκε ένας αξιόλογος πολιτισμός, όπως φαίνεται και από τα ερείπια των αρχαίων πόλεων και τα σημαντικά ευρήματα των ανασκαφών. 
Αν και ηφαιστειογενές νησί, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις φυσικές ομορφιές των υπόλοιπων νησιών του βόρειου Αιγαίου. Στις πεδινές εκτάσεις του καλλιεργούνται αμπέλια από τα οποία παράγεται το φημισμένο κρασί του νησιού. Ενώ οι ορεινοί όγκοι με τα μαύρα επιβλητικά βράχια, οι απότομοι λόφοι και οι δαντελωτές ακρογιαλιές του με τη κατάλευκη αμμουδιά δημιουργούν τοπία απείρου κάλλους. 
Η Λήμνος έχει έκταση 477 τ. χλμ. και περίπου 16.000 μόνιμους κατοίκους. Το νησί ανήκει διοικητικά στο νομό Λέσβου και βρίσκεται βορειοδυτικά της Μυτιλήνης. Έχει τακτική ακτοπλοϊκή σύνδεση με το λιμάνι του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης, της Μυτιλήνης και της Χίου. 
Επίσης, διαθέτει και αεροδρόμιο από και προς το οποίο πραγματοποιούνται καθημερινά πτήσεις που συνδέουν το νησί με όλες τις μεγαλουπόλεις και πολλά νησιά. 
Τα τελευταία χρόνια η Λήμνος έχει εξελιχθεί σ’ ένα δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Χάρη στην πολυσήμαντη ιστορία της, τους σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους, τα ιστορικά μνημεία και τα μοναστήρια που διαθέτει προσελκύει πλήθος επισκεπτών. Και φυσικά οι περισσότεροι από τους παραθεριστές του νησιού, το επισκέπτονται για να γνωρίσουν τις ονειρεμένες παραλίες του και να περάσουν αξέχαστες διακοπές σ’ ένα τόπο πανέμορφο και γοητευτικό. 
Η αρχιτεκτονική των οικισμών, ο τρόπος ζωής των κατοίκων, οι επιλογές δραστηριοτήτων και διασκέδασης που προσφέρει, συνδυάζουν μ’ ένα μοναδικό τρόπο το παραδοσιακό στοιχείο με τις σύγχρονες πολυτέλειες, μαγεύοντας κάθε ταξιδιώτη και μετατρέποντάς τον σε μόνιμο θαυμαστή της Λήμνου…


Η ιστορία της Λήμνου

Η ιστορία της Λήμνου κατά την αρχαιότητα στιγματίστηκε από τη δράση των δύο ηφαιστείων της. Για πολύ καιρό το νησί σκεπάζονταν από στάχτη και σύννεφα πυκνού καπνού. Όταν σταμάτησε η δράση τους, ξεπρόβαλε το νησί. Μοναδικά όμορφο, άρχισε να γράφει τη δική του ιστορία στο χώρο του Αιγαίου. 
Σύμφωνα με την μυθολογία η Λήμνος είναι το νησί στο οποίο ο Δίας έριξε τον Ήφαιστο, όταν τον εξόρισαν από τον Όλυμπο. Οι Σίντιες, οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού, περιέθαλψαν το θεό της φωτιάς και αυτός για να τους ανταμείψει τους έμαθε τη τέχνη του σιδηρουργού. 
Ο πρώτος βασιλιάς της Λήμνου, σύμφωνα πάντα με την μυθολογία ήταν ο Θόας, ο οποίος είχε παντρευτεί τη Μυρίνα, την κόρη του βασιλιά της Ιωλκού. Επί της βασιλείας του, οι γυναίκες με αρχηγό την κόρη του, την Υψιπύλη, ξεσηκώθηκαν κατά των αντρών που τις παραμελούσαν. Έτσι, αφού τους μέθυσαν τους σκότωσαν όλους εκτός από τον Θόαντα. Αργότερα οι γυναίκες της Λήμνου που συνδέθηκαν και με το μύθο των αμαζόνων, ενώθηκαν με τους Αργοναύτες οι οποίοι κατά την επιστροφή τους από την Κολχίδα σταμάτησαν στο νησί. Μάλιστα η Υψιπύλη παντρεύτηκε τον Ιάσονα. Από την ένωση των γυναικών της Λήμνου με τους Αργοναύτες γεννήθηκαν οι Μινύες. 
Οι ανασκαφές στην Λήμνο έφεραν στο φως τα ερείπια της αρχαίας πόλης Πολιόχνης, η οποία άκμασε κατά την 4η π.Χ. χιλιετία. 
Γύρω στο 1000 π.Χ. το νησί κατοικήθηκε από Πελασγούς. Την περίοδο αυτή ιδρύθηκαν στο νησί και οι δύο άλλες μεγάλες αρχαίες πόλεις που γνώρισαν οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη κατά την αρχαιότητα. Πρόκειται για την Ηφαιστία και την Μυρίνα, που τα λείψανά τους σώζονται ως τις μέρες μας. 
Κατά τους ιστορικούς χρόνους το νησί κυριεύτηκε από Πέρσες. 
Το 512 π.Χ. έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. 
Το 168 π.Χ. η Λήμνος περνά στην κυριαρχία των Ρωμαίων. 
Στα χρόνια του Βυζαντίου το ασφαλές λιμάνι του νησιού υπήρξε ασφαλές καταφύγιο του στόλου της αυτοκρατορίας. 
Το 1204, οι Ενετοί που κυριαρχούσαν στο Αιγαίο, κατακτούν και τη Λήμνο. 
Στις αρχές του 15ου αιώνα οι Τούρκοι πολιορκούν τη Λήμνο. Σε μια από τις επιθέσεις τους για την κατάληψη του νησιού, οι Λήμνιοι παρακινημένοι από την ηρωίδα Μαρούλα, πολεμούν θαρραλέα και καταφέρνουν να απωθήσουν – για λίγο - τους Τούρκους. Τελικά, οι Τούρκοι κυριάρχησαν στο νησί. 
Η Λήμνος ενσωματώθηκε με την Ελλάδα το 1912.

Αρχαιολογικοί χώροι του νησιού

ΗΦΑΙΣΤΙΑ 
Η Ηφαιστία ήταν η μεγαλύτερη πόλη της Λήμνου κατά την αρχαιότητα. Το όνομά της το πήρε από τον Ήφαιστο, το θεό της φωτιάς. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση στην περιοχή αυτή είχε το εργαστήριό του ο Ήφαιστος, κι εκεί δίδαξε στους Λημνίους την τέχνη της σιδηρουργίας. 
Η Ηφαιστία ήταν κτισμένη στη βόρεια πλευρά του κόλπου Πουρνιά και σε απόσταση 35 χλμ. από τη Μυρίνα. Από τα ευρήματα των ανασκαφών φαίνεται ότι η περιοχή κατοικούνταν συνεχώς από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού μέχρι και τους Βυζαντινούς χρόνους. 
Στον αρχαιολογικό χώρο θα δείτε τα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης, της νεκρόπολης που χρονολογείται από τα μέσα του 8ου έως του 5ου π.Χ. και ενός σημαντικού ιερού, το οποίο πιθανολογείται ότι ήταν αφιερωμένο στη Μεγάλη Θεά. Η ίδρυσή του τοποθετείται στις αρχές του 8ου π.Χ. αιώνα ενώ φαίνεται ότι καταστράφηκε βίαια γύρω στα τέλη του 6ου π.Χ. αιώνα. 
Κατά την ξενάγησή σας στον αρχαιολογικό χώρο θα δείτε και τα λείψανα διαφόρων οικοδομημάτων της αρχαίας πόλης καθώς τα ερείπια του θεάτρου που χρονολογείται στις αρχές της ελληνιστικής περιόδου. 
ΠΟΛΙΟΧΝΗ 
Στη θέση Καμίνια συναντάμε τα λείψανα της Πολιόχνης. Πρόκειται για έναν από τους αρχαιότερους και σημαντικότερους προϊστορικούς οικισμούς στο χώρο του Αιγαίου. Οι ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο έφεραν στο φως τέσσερις διαδοχικούς οικισμούς διαφορετικών ιστορικών περιόδων, κτισμένους τον ένα πάνω στα θεμέλια του άλλου. Τα αρχιτεκτονικά μέλη της αρχαιότερης πόλης τοποθετούνται στην 3η π.Χ. χιλιετία και ο πολιτισμός αυτός, σύμφωνα με τους ιστορικούς άκμασε την ίδια εποχή με την Τροία. 
Η πόλη εγκαταλείφθηκε για ένα χρονικό διάστημα και κατοικήθηκε ξανά κατά τη 2η χιλιετία π.Χ. 
Η Πολιόχνη καταστράφηκε γύρω στο 1600 π.Χ. πιθανόν από σεισμό. 
ΚΑΒΕΙΡΙΟ ΙΕΡΟ 
Το ιερό των Καβείρων βρίσκεται έξω από τα τείχη της αρχαίας Ηφαιστίας και είναι κτισμένο κοντά στο ακρωτήριο της Χλόης. Πρόκειται για ένα συγκρότημα κτιρίων στα οποία πραγματοποιούνταν τα Καβείρια μυστήρια. Αυτό είναι το αρχαιότερο ιερό των Καβείρων, προγενέστερο και σημαντικότερο ακόμη και από εκείνο της Σαμοθράκης.
Κάβειροι λέγονταν τα παιδιά που είχε αποκτήσει ο Ήφαιστος με την Καβειρό και θεωρούνταν προστάτες των σιδηρουργών. 
Στο χώρο του ιερού των Καβείρων σώζονται λείψανα από το αρχαίο τελεστήριο, μια στοά, ένα ανάκτορο και ένα μεγάλο τελεστήριο των Ελληνιστικών χρόνων. 
Στη θάλασσα κάτ από το Καβείριο, βρίσκεται βρίσκεται η περίφημη Σπηλιά του Φιλοκτήτη, όπου σύμφωνα με τη μυθολογία είχε μεταφερθεί από τους συντρόφους του ο Ομηρικός ήρωας, έπειτα από δάγκωμα φιδιού, ελπίζοντας πως η ΄΄Λήμνια γη΄΄ θα τον γιατρέψει. 
Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΗΣ 
O αρχαίος ναός της Άρτεμης κτίστηκε τον 7ο π.Χ αιώνα. Βρίσκεται σε απόσταση 2 χλμ. από τη Μύρινα και είναι γνωστός ως "εκτός πόλεως ιερό".